از هرچی بگذریم از این شعر نمیشه گذشت.......
بازم سلام
سلامی به داغی و گرمی چای صبحانه
شب سردی است و من افسرده
راه دوری است و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
می کنم تنها از جاده عبور
دور ماندن ز من آدم ها
نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
هردم این بانگ بر آرد از دل
ولی این شب چقدر تاریک است؟
خنده ای کو که به دل انگیزم؟
قطره این کو که به دریا ریزم؟
صخره ای کو که به ان آویزم؟
مثل این است که شب غمناک است
دیگران را هم غم هست به دل
غم من لیک غمی غمناک است
***********
الا دختر که بابایت فقیره به زیره چادرت نیم من فتیره
به هر کس می رسی یک لقمه میدی به ما که می رسی میگی خمیره
***********
الف بودم ز عشقت دال گشتم گلی بودم زعشقت خار گشتم
گلی بودم میان تاره گلها زعشقت بی پرو بال گشتم
***********
در گلستان طبیعت من گلی پژمرده ام
رنگ پیری را ندیدم در جوانی مرده ام
لحظاتی را ظر کردیم تا به خوشبختی برسیم
اما وقتی رسیدیم دیدیم که خوشبختی همان لحظات بود
***********
برای رسیدن به چیزی که تا حالا بهش نرسیدی
باید آماده باشی که تا حالا نبودی
***********
به جای دسته گلی که فردا بر قبرم می گذاری
امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن
بجای سیل اشکی که فردا بر مزارم نثار می کنی
امروز با تبصمی شادم کن
من امروز به تو احتیاج دارم نه فردا
***********
همی دانم که مادر در برم نیست
صفای سایه ی او بر سرم نیست
مرا گه دولت عالم ببخشند
برابر با نگاه مادرم نیست
***********
ز هوشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد
دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد
***********
در آینه هر چه می نگرم از جوانی من اثری نیست
جز ساز دل در شبی بی سحر همدمی هم نفسی نیست
تا روزی دیگر و شعری دیگر خدا یارو نگهدارتان. مجتبی.منتظر نظرات شما عزیزان هستم
